Henk Visch in S.M.A.K. Gent, Belgium.

The Exhibition takes place from January 28 till March 19, 2006
Henk Visch at S.M.A.K. Gent, Belgium

Henk Visch (°1950, Eindhoven) trok de aandacht van de kunstwereld in de vroege jaren tachtig met verstilde, bijna teruggetrokken sculpturen. In deze beelden, die wortelen in dromen, emotionele impressies en associaties, probeert Visch een brug te bouwen tussen perceptie en ervaring. Vanaf 1981 begon hij zeer gestileerde menselijke en dierlijke figuren te creëren, die vaak uiterst delicaat, en bijna teer uitgebalanceerd waren. Sommige figuren lijken zelfs in zichzelf die balans te zoeken, waarbij ze bijna hun evenwicht verliezen.

Henk Visch beperkt zich echter niet enkel tot beeldhouwkunst; hij is eveneens tekenaar en zelfs drukker. Zijn introverte sculpturen voorziet hij doorgaans van zeer poëtische en raadselachtige titels, die bij de toeschouwer een hele stroom van associaties en betekenissen op gang kunnen brengen, zonder daarom afbreuk te doen aan de ware uitstraling van het werk zelf.

Henk Visch spitst zich dus niet toe op een enkel medium waaraan hij vastliggende benamingen toekent, net zoals hij zich in zijn werk niet alleen toespitst op het puur abstracte of het louter figuratieve. Het is meer, veel meer. Bijna alles eigenlijk.

Sommige kunstenaars werken hun hele leven lang rond een en hetzelfde thema. Henk Visch niet, integendeel zelfs. Hij is een reiziger in de meest letterlijke, maar ook mentale betekenis van het woord. Sinds de vroege jaren tachtig timmert Visch onverdroten verder aan een grillig parcours, dat zich slingert langs diverse media als tekenkunst, drukkunst, soms zelfs animatiefilm, maar vooral: beeldhouwkunst.

Wat in de eerste plaats opvalt aan het beeldhouwwerk van Henk Visch — en wat tevens net datgene is dat zijn reizende en beweegiijke geest zo typeert — is de voortdurende onderhevigheid aan verandering. Niet enkel in de vormelijke en lichamelijke kenmerken van de sculpturen, maar zeker ook in hun betekenis. Het zijn beelden die op een organische en spontane manier allemaal protagonisten zijn van hetzelfde plotloze verhaal, maar die voortdurend van kostuum en rol lijken te wisselen. Zowel ten opzichte van elkaar als in zichzelf. Ze zijn onderdeel van hetzelfde, steeds verder uitwaaierende, intieme en dromerige netwerk verhalen, anekdotes en metaforen.

Maar uitwaaiering, beweeglijkheid en een reizende geest betekenen nog niet noodzakelijk vluchtigheid en vrijblijvendheid. En dát is nu net hetgeen dat Visch’ werk zo fascinerend maakt. Hoe beweeglijk het ook is, het dwingt elke kijker met zachte, maar zelfverzekerde hand tot stilstand. Lijfelijk, maar minstens evenzeer geestelijk. Je blik stopt eerst, en je geest botst er een fractie van een seconde later onthutst tegenaan. Ze weten allebei in eerste instantie niet wat ze moeten aanvangen met deze overdosis dramatische verstilling en ingetogenheid die de beelden hen zelfverzekerd opleggen...

En dan gebeurt het. Bijna als vanzelf. Zowel blik als betekeniszoekende geest slaan op hol, maar ditmaal hand in hand, gepakt en gezakt. Ready to travel. En de reis gaat letterlijk overal heen. Van poëtische associaties en universeel aanvoelende herinneringen over geschiedenis, absurde situaties en plots opdoemende nieuwe betekenissen, tot hyperpersoonlijk in het gezicht slaande gevoelens. De reisweg is grillig, weerbarstig zelfs, maar nooit compleet richtingloos. Steeds wordt hij geleid en gestuurd door Visch’ typische en ronduit verleidelijke beeldtaal, waarin hij de kijker dwingt om vanuit de ingetogen en verstilde uitstraling van de sculpturen te vertrekken.

Een ander ankerpunt - of net het tegendeel ervan? - voor het beleven van de beelden van Henk Visch, zijn de lyrische en raadselachtige titels die hij ze steevast meegeeft. Ze lezen zichzelf in eerste instantie als zeer concrete minigedichtjes of statements, maar bij nader inzien lijken ze in combinatie met de sculpturen eerder als associatietrigger te werken om de mentale reisweg aan te vangen.

Ook de tentoonstelling in het S.M.A.K. is opgevat als een soort van bescheiden poëtische queeste in, naar en door de beeldwereld van Henk Visch die hij gedurende de laatste 25 jaar in de kunstwereld heeft opgebouwd. Er zijn dan ook werken te zien die deze gehele periode overspannen, en die - volkomen in lijn met de beweeglijkheid van hun maker - vrij associatief en chronologisch kriskras door elkaar worden gepresenteerd. Dit dwingt de kijker als het ware door de tentoonstelling te reizen als een haas: voortdurend heen en weer springend tussen bedachtzaamheid en wispelturigheid. Tussen berusting en intuïtie. Tussen stilstand, vooruit en achteruit.

Overal op het zelfde moment, maar ook nergens tegelijkertijd.